Artikel 25 van Verordening (EU) 2024/1689 — Verantwoordelijkheden in de AI-waardeketen. Officiële tekst, praktische interpretatie, belangrijkste verplichtingen en compliance-implicaties.

Samenvatting van de officiële tekst

Artikel 25 van Verordening (EU) 2024/1689 (de EU AI-verordening) stelt de voorwaarden vast waaronder andere partijen dan de oorspronkelijke aanbieder verantwoordelijkheden op aanbiederniveau voor een hoog-risico AI-systeem overnemen. Het artikel is opgenomen in Titel III, Hoofdstuk 3, dat de verplichtingen van aanbieders en gebruiksverantwoordelijken gedurende de gehele levenscyclus van hoog-risico AI-systemen regelt.

Het artikel specificeert drie scenario's die aanleiding geven tot overgang van verantwoordelijkheid. Ten eerste wordt een distributeur, importeur, gebruiksverantwoordelijke of andere derde een aanbieder — met alle bijbehorende verplichtingen op grond van Hoofdstuk 2 van Titel III — wanneer zij een hoog-risico AI-systeem op de markt brengen of in gebruik stellen onder hun eigen naam of handelsmerk. Ten tweede wordt de status van aanbieder aangenomen wanneer een derde een substantiële wijziging aanbrengt in een hoog-risico AI-systeem. Ten derde kan een verandering in het beoogde doel van een hoog-risico AI-systeem — zelfs zonder fysieke wijziging — aanleiding geven tot herclassificatie- en herbeoordelingsvereisten.

Wanneer een dergelijke overgang van verantwoordelijkheid plaatsvindt, wordt de oorspronkelijke aanbieder niet automatisch vrijgesteld van aansprakelijkheid. De verordening vereist dat contractuele regelingen tussen partijen in de toeleveringsketen duidelijk aangeven wie welke verplichtingen op welk moment heeft. Dit zorgt ervoor dat de regelgevende verantwoordelijkheid volgt bij de entiteit die effectieve controle uitoefent over de inzet of wijziging van het systeem. Het artikel versterkt het bredere principe dat de EU AI-verordening verplichtingen toekent op basis van de werkelijke rol en invloed van elke actor in de waardeketen, niet slechts op formele contractuele benamingen.

Wat dit in de praktijk betekent

Artikel 25 heeft directe compliance-implicaties voor elke organisatie die een hoog-risico AI-systeem van derden integreert, hermerkt, substantieel wijzigt of opnieuw inzet. Het voorkomt de gangbare commerciële praktijk waarbij men ervan uitgaat dat de compliance-verantwoordelijkheid uitsluitend bij de upstream-leverancier berust.

Systeemintegratoren en wederverkopers die een hoog-risico AI-systeem op de EU-markt brengen onder hun eigen merk — bijvoorbeeld een softwarebedrijf dat een kredietscoremodel van derden op basis van AI insluit in zijn eigen product en dit op de markt brengt onder zijn eigen naam — worden aanbieders op grond van de verordening. Zij moeten alle verplichtingen van Artikel 16 nakomen, waaronder conformiteitsbeoordelingen, technische documentatie, registratie in de EU-databank en het aanbrengen van de CE-markering.

Bedrijven die AI-systemen wijzigen moeten beoordelen of hun wijzigingen een substantiële wijziging vormen. Het opnieuw trainen van een model op een nieuwe dataset, het aanpassen van beslissingsdrempels op een wijze die risicoprofielen verandert, of het uitbreiden van de functionaliteit van het systeem naar een nieuw domein zijn voorbeelden die waarschijnlijk aanleiding geven tot herbeoordeling. Zelfs een zuiver softwarematige wijziging die de uitkomsten in een gereguleerde context beïnvloedt, kan daarvoor in aanmerking komen.

Gebruiksverantwoordelijken die systemen herbestemmen buiten het oorspronkelijk beoogde gebruik — bijvoorbeeld het gebruik van een algemene tool voor werkplekanalyse voor het nemen van arbeidsbesluiten — moeten beoordelen of het nieuwe gebruiksscenario valt onder een hoog-risico categorie en, zo ja, of zij in feite de aanbieder van het systeem zijn geworden.

In de praktijk moeten organisaties alle AI-systemen in hun stack controleren, het door de oorspronkelijke aanbieder gedocumenteerde beoogde doel in kaart brengen en interne governanceprocessen instellen om te signaleren wanneer voorgestelde wijzigingen of nieuwe gebruiksscenario's de drempelwaarden van Artikel 25 naderen.

Belangrijkste verplichtingen

Relatie tot andere artikelen

Artikel 25 fungeert als brug tussen de verplichtingen van aanbieders die zijn gedefinieerd in Artikel 16 (verplichtingen van aanbieders van hoog-risico AI-systemen) en de verplichtingen van gebruiksverantwoordelijken in Artikel 26. Het zorgt ervoor dat de in Artikel 16 opgesomde verantwoordelijkheden — technische documentatie, conformiteitsbeoordeling, kwaliteitsmanagement, post-market monitoring — niet kunnen worden omzeild door contractuele regelingen of bedrijfsstructurering.

Het moet worden gelezen samen met Artikel 6 (classificatieregels voor hoog-risico AI-systemen) en Bijlage III, die bepalen wanneer een systeem hoog-risico is en daarmee onderworpen is aan het volledige regime van verplichtingen voor aanbieders. Artikel 47 (EU-conformiteitsverklaring) en Artikel 48 (CE-markering) zijn direct van belang wanneer een nieuwe aanbieder een gewijzigd systeem opnieuw moet certificeren.

Artikel 71 (EU-databank van hoog-risico AI-systemen) is relevant omdat herregistratie vereist is wanneer de status van aanbieder verandert. Overweging 79 biedt interpretatieve begeleiding over wat een substantiële wijziging inhoudt. Voor toeleveringsketens met GPAI-modellen regelen Artikelen 51–56 de verplichtingen van de upstream-modelaanbieder, maar bepaalt Artikel 25 wanneer een systeemintegrator die op dat model bouwt in eigen recht een aanbieder van hoog-risico AI-systemen wordt.

Tijdlijn voor naleving

De EU AI-verordening is op 1 augustus 2024 in werking getreden (twintig dagen na publicatie in het Publicatieblad van de EU op 12 juli 2024). De toepassing is gefaseerd:

Organisaties moeten ruim vóór de deadline van augustus 2026 beginnen met de compliance-mapping voor Artikel 25 — met name audits van de toeleveringsketen en protocollen voor wijzigingsbeheer.

Official AI Act Compliance Deadline Calendar

Updated · Sources: Regulation (EU) 2024/1689 and the 2026 Digital Omnibus on AI.

Obligation Applies to Original date New date Status Countdown Legal basis
Prohibited Practices (Art. 5) All providers and deployers active AI Act Art. 5
GPAI Rules (Chapter 5) GPAI model providers active AI Act Art. 51-56
High-risk AI — Annex III (standalone) Providers of standalone Annex III systems deferred AI Omnibus 2026 Art. 6(2)
High-risk AI — Annex I (embedded) AI embedded in Annex I regulated products deferred AI Omnibus 2026 Art. 6(1)
AI-Generated Content Marking Providers of generative GPAI systems active AI Act Art. 50(2)
Regulatory Sandboxes National competent authorities active AI Act Art. 57

Download JSON · CC BY 4.0

Frequently Asked Questions

Artikel 25 is van toepassing op distributeurs, importeurs, gebruiksverantwoordelijken en andere derden die een hoog-risico AI-systeem op de markt brengen of in gebruik stellen onder hun eigen naam of handelsmerk, of die een hoog-risico AI-systeem op een zodanige wijze wijzigen dat het beoogde doel of de nalevingsstatus ervan verandert. In dergelijke gevallen nemen die partijen verplichtingen op aanbiederniveau over op grond van de verordening.

Een gebruiksverantwoordelijke wordt beschouwd als aanbieder — en moet aan alle verplichtingen van aanbieders voldoen — wanneer zij een hoog-risico AI-systeem op de markt brengen of in gebruik stellen onder hun eigen naam of handelsmerk, een substantiële wijziging aanbrengen in een hoog-risico AI-systeem die het beoogde doel ervan verandert, of een hoog-risico AI-systeem op een wijze wijzigen die van invloed kan zijn op de naleving van de vereisten van Titel III, Hoofdstuk 2.

Een substantiële wijziging is een verandering in een hoog-risico AI-systeem, fysiek of logisch, die de naleving van de vereisten van Titel III, Hoofdstuk 2 door het systeem beïnvloedt, of resulteert in een wijziging van het beoogde doel waarvoor het systeem is beoordeeld. Een substantiële wijziging leidt tot herbeoordelings- en herregistratieverplichtingen.

Wanneer een derde de status van aanbieder aanneemt op grond van Artikel 25, wordt de oorspronkelijke aanbieder niet automatisch vrijgesteld van alle aansprakelijkheid. Contractuele regelingen en de aard van de wijziging bepalen de voortdurende verplichtingen. Partijen worden aangemoedigd om verantwoordelijkheden duidelijk te documenteren in technische en juridische overeenkomsten in de hele toeleveringsketen.

Artikel 25 richt zich op verantwoordelijkheden binnen de waardeketen van hoog-risico AI-systemen. Voor AI-modellen voor algemene doeleinden (GPAI) gelden afzonderlijke verplichtingen op grond van Titel VIII (Artikelen 51–56). Integratoren die hoog-risico AI-systemen bouwen bovenop GPAI-modellen, moeten echter beoordelen of hun integratie verplichtingen als aanbieder op grond van Artikel 25 in werking stelt.

Stay ahead of AI Act changes

Get compliance alerts when deadlines or obligations change.

No spam. One-click unsubscribe.